ΑΦ.21619
Μέσα στο 2026 έχουν σημειωθεί αρκετές εξελίξεις αναφορικά με το τραπεζικό δίκαιο και δη στους δικαστικούς αγώνες των δανειοληπτών απέναντι στα funds. Η νομολογία των δικηγόρων που εκπροσωπούν τους οφειλέτες έχει αναπτυχθεί και πλέον αντικρούεται κάθε ένδικο μέσο των servicers να εκμεταλλευτούν την περιουσία των δανειοληπτών και ειδικά των ευάλωτων.
Παρότι όμως, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δέχονται… τη μία ήττα μετά την άλλη, συνεχίζουν να «κυνηγούν» δικαστικά τους δανειολήπτες με κάθε τρόπο. Η νέα τους μέθοδος, όπως παρουσιάζεται περίτρανα σε περίπτωση εντολέων του Δικηγορικού Οίκου «Lekkakou & Associates – Law Firm», αποτελεί την έκδοση νέων επιταγών προς πληρωμή, σε συνεχή βαθμό, παρά την ακύρωσή τους στα δικαστήρια.
Το Χρονικό της Υπόθεσης
Πιο συγκεκριμένα, οι servicers, βασισμένοι σε Διαταγή Πληρωμής που έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί από το 2013, έχουν προχωρήσει σε κοινοποίηση κατασχετήριων εκθέσεων τα τελευταία χρόνια, αλλά και διαφορετικών επιταγών προς πληρωμή, εις βάρος των εντολέων μας. Πρόσφατα, για 4η συνεχόμενη φορά, δεν κατάφεραν να δικαιωθούν δικαστικώς, με τους δανειολήπτες να διατηρούν την ακίνητη περιουσία τους στο ακέραιο.
Αναλυτικότερα, κατατέθηκαν δύο εφέσεις, αλλά και πρόσθετοι λόγοι αυτών, για αναστολή κατάσχεσης, που είχε επιβληθεί στους δανειολήπτες, με το Εφετείο να τους δικαιώνει. Κι αυτό διότι η εταιρεία διαχείρισης απεδείχθη πως στερείται ενεργητικής νομιμοποίησης ως προς την έναρξη και εξακολούθηση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς, μεταξύ άλλων, δεν κοινοποίησε, ενώπιον δικαστηρίου, όλα τα απαιτούμενα αποδεικτικά έγγραφα, ούτε τις αρχικές συμβάσεις, προκειμένου να ελεγχθούν όλοι οι δανειακοί όροι εκτενέστερα, παρά μόνον αντίγραφα και αποσπάσματα αυτών.
Η Συνεχής Έκδοση Επιταγών προς Πληρωμή
Οι servicers έχουν επιχειρήσει να προχωρήσουν σε δήμευση περιουσίας και κατασχέσεις άλλες τρεις φορές στο παρελθόν, βασιζόμενοι στην ίδια Διαταγή Πληρωμής και εκδίδοντας νέες επιταγές προς πληρωμή κάθε φορά. Αυτό φανερώνει πως στόχος τους είναι η οικονομική «πίεση» και «εξάντληση» των οφειλετών, κάθε φορά από την αρχή. Διότι, αντί των εφέσεων και λοιπών μέτρων, μετά και τις πρωτόδικες αποφάσεις, επιλέγουν να κινήσουν εκ νέου τις διαδικασίες από την αρχή, παρακάμπτοντας μάλιστα και την ελληνική δικαιοσύνη, δίχως να λογοδοτούν πουθενά για τις πράξεις τους.
Η Αρνητική Στάση των Servicers
Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί πως οι εν λόγω δανειολήπτες έχουν προσφέρει ακίνητη περιουσία προς πώληση, ώστε να διευθετηθεί η οφειλή τους, με τους servicers να μην έχουν τη θέληση να «καθίσουν» στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων επί σκοπώ. Διότι επιθυμούν να εκποιήσουν δικαστικώς τα ακίνητά τους, πωλώντας τα σε πολύ μεγαλύτερη τιμή και λαμβάνοντας μεγαλύτερο κέρδος, από ότι μία ενδεχόμενη ρεαλιστική λύση και για τις δύο πλευρές.
Το Συμπέρασμα
Με βάση τα παραπάνω λοιπόν και ενόψει της, μέχρι σήμερα, δικαστικής εξέλιξης, η αντίδικος, κινούμενη όλως καταχρηστικώς και κατά κατάχρηση της δικονομικής της εξουσίας, επανεκκινεί πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης για την ίδια απαίτηση, χωρίς να έχει μεσολαβήσει και χωρίς να μας γνωστοποιεί καμία νέα μεταβολή στην επικαλούμενη νομιμοποίησή της και δίχως να ολοκληρωθεί η συζήτηση των Εφέσεων που έχει ασκήσει, αγνοώντας το δεσμευτικό δεδικασμένο ως προς τους δικαιοπαρόχους της, το οποίο καθιστά άκυρη και την επικαλούμενη νομιμοποίησή της και ανύπαρκτο, άλλως μη νόμιμο, το επικαλούμενο έννομο συμφέρον της, κινούμενη απολύτως καταχρηστικά και παράνομα, με τρόπο ενάντιο στα χρηστά και συναλλακτικά ήθη και στην τραπεζική πίστη, στους όρους της οποίας δεσμεύεται. Με την άνω τακτική της η καθ’ ης αποδεικνύει, ότι ο μοναδικός της σκοπός είναι η όσο το δυνατόν συντομότερη άμεση ανάκτηση με τιμές ρευστοποίησης, μέσω αναγκαστικής εκτελέσεως επί του συνόλου της περιουσίας των δανειοληπτών, χωρίς μάλιστα να νομιμοποιείται γι αυτό.
Ο Ρόλος της Απόφασης του Ν. Κατσέλη
Η εξήγηση που δίδεται στις ανωτέρω ενέργειες των servicers «κρύβεται» πίσω από την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου εντός του 2026, αναφορικά με τον Ν. Κατσέλη και τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στις δικαστικές ρυθμίσεις δανείων που έχουν υπαχθεί σε αυτόν. Σύμφωνα με αυτήν την απόφαση, οι τόκοι πρέπει να υπολογίζονται πάνω σε κάθε μηνιαία δόση που ορίζει η δικαστική απόφαση και όχι πάνω στο συνολικό κεφάλαιο του δανείου. Εξαιτίας αυτής της εξέλιξης, οι servicers δεν θα καταφέρουν να επιτύχουν τους προβλεπόμενους στόχους του προγράμματος «Ηρακλής», με τη ζημία τους να υπολογίζεται σε πάνω από 70 δισεκατομμύρια ευρώ και ως εκ τούτου να γίνονται ολοένα και πιο επιθετικοί, τόσο δικαστικώς, όσο και εξωδικαστικώς, απέναντι στους οφειλέτες.
® 2020