Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι με τις οποίες είναι δυνατόν να επέλθει μία Αναδιάρθρωση οφειλής και εν τέλει η Ρύθμιση ενός κόκκινου δανείου, όπως είναι η δικαστική οδός (Νόμος Κατσέλη), αλλά και η εξωδικαστική οδός (Εξωδικαστικός Μηχανισμός).

 

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο τα πιστωτικά ιδρύματα, αλλά και οι ίδιοι οι οφειλέτες των πιστωτικών ιδρυμάτων, στρέφονται στην εξωδικαστική ρύθμιση των κόκκινων δανείων. Μάλιστα, έχουν δημιουργηθεί ολόκληρα τμήματα τραπεζών, τα οποία ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων.

Όσον αφορά λοιπόν στην απόπειρα εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών, αυτή αναδεικνύεται πλέον ως η πλέον πρόσφορη αν και άτυπη Διαμεσολάβηση, ανάμεσα στην τράπεζα και στον εκάστοτε οφειλέτη – δανειολήπτη. Η διαδικασία αυτή παράσχει μεγαλύτερες ελευθερίες και στα δύο μέρη και για το λόγο αυτό φαίνεται να προτιμάται, έναντι της πιο διαρθρωμένης και πολύ περισσότερο τυπικής μεθόδου Διαμεσολάβησης ή και αυτής του Εξωδικαστικού Μηχανισμού του Ν. 4469/2017. Επιπλέον, η μέθοδος της διαμεσολάβησης, φαίνεται να κερδίζει έδαφος και να παράσχει προστασία στους δανειολήπτες και έναντι της δικαστικής οδού. Είναι δε πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση με τη μορφή της άτυπης διαμεσολάβησης, ως μέθοδος ρύθμισης των κόκκινων δανείων, μπορεί να λάβει χώρα παράλληλα με τις όποιες δικαστικές ενέργειες, καλύπτοντας με τον τρόπο αυτό σε μεγαλύτερο βαθμό τον οφειλέτη.